บทที่ 959 แอบออกเดินทาง

สายตาของลัลล้าฉายแววอำมหิต “นั่นสิ ถึงตอนนั้นถ้ากชนิภาร้องออกมา งั้นหล่อนก็ลอกเลียนพวกเราแล้ว”

“แต่ว่า…”

“อย่าคิดว่าพวกเราเป็นแบบนี้แล้วจะจบกัน สังคมนี้ขอเพียงหน้าหนาพอ ยังจะต้องกลัวอะไรอีก? ตอนนี้มีรายการบันเทิงอยากได้กระแสของพวกเรามากมาย! พวกเขากล้าให้พวกเรา

บทที่ 960 คำโกหกของปุณณภพ

ระหว่างทางไปสนามบิน ภวิกากับปุณณภพนั่งอยู่ที่นั่งด้านหลัง ด้วยความเร็วรถคงที่ทำให้ภวิกาสายตาริบหรี่ขึ้นมา ไม่นานก็ปิดลงสนิท ศีรษะน้อยๆ พิงไปด้านหลัง หลับไปอีกแล้ว

ปุณณภพจำใจเล็กน้อย ยื่นมือจับศีรษะของเธอมาพิงที่หน้าอกของเขา ขณะเดียวกันแขนข้างหนึ่งโอบเอวของเธอไว้

บทที่ 961 เกิดเรื่องกับเรวัต

คฤหาสน์ตระกูลชโยชา ตอนเช้าปฏิคมได้รับโทรศัพท์จากน้องชาย

“พี่ใหญ่ อีกสองวันผมจะกลับไปเมืองนอกแล้ว อาจจะยังไม่กลับมาอีกปีกว่าๆ ผมเลยอยากไปกินข้าวบ้านพี่สักมื้อ เรียกเรวัตมาด้วยล่ะ จะได้รวมตัวกันอีกครั้ง” เสียงของคณิศรน่าสงสารนิดๆ

เพราะเขาอายุห้าสิบแล้ว ตอนน