บทที่ 958 ยืนหยัดเชื่อใจเขา

ทั้งตัวของกชนิภากอดกันกลมแน่น ที่ระเบียงทางเดินด้านนอกนั้น ภาพของเรวัตกำลังเดินเข้ามาทางนี้ นฤวัตรอเขาอยู่ตลอด

“คุณเรวัตคะ” นฤวัตก้าวมาก่อน

“มีอะไร?” เส้นหัวใจเรวัตตึง “กชไปแล้วหรอ?”

“ไม่ใช่ค่ะ เมื่อกี้รองประธานมาค่ะ เขาอยู่ในห้องกับคุณกชนิภาสักพัก เ

บทที่ 959 แอบออกเดินทาง

สายตาของลัลล้าฉายแววอำมหิต “นั่นสิ ถึงตอนนั้นถ้ากชนิภาร้องออกมา งั้นหล่อนก็ลอกเลียนพวกเราแล้ว”

“แต่ว่า…”

“อย่าคิดว่าพวกเราเป็นแบบนี้แล้วจะจบกัน สังคมนี้ขอเพียงหน้าหนาพอ ยังจะต้องกลัวอะไรอีก? ตอนนี้มีรายการบันเทิงอยากได้กระแสของพวกเรามากมาย! พวกเขากล้าให้พวกเรา

บทที่ 960 คำโกหกของปุณณภพ

ระหว่างทางไปสนามบิน ภวิกากับปุณณภพนั่งอยู่ที่นั่งด้านหลัง ด้วยความเร็วรถคงที่ทำให้ภวิกาสายตาริบหรี่ขึ้นมา ไม่นานก็ปิดลงสนิท ศีรษะน้อยๆ พิงไปด้านหลัง หลับไปอีกแล้ว

ปุณณภพจำใจเล็กน้อย ยื่นมือจับศีรษะของเธอมาพิงที่หน้าอกของเขา ขณะเดียวกันแขนข้างหนึ่งโอบเอวของเธอไว้