บทที่ 242 ไม่มีกับข้าวอะไรมาก

หลิวชิงซานจำต้องไปล้างผัก "ต้องล้างผักอะไรบ้างครับ?"

หลิวลี่เซี่ยไม่เงยหน้า พลางทำความสะอาดเนื้อหมูเค็มในมืออย่างละเอียด "ถั่วลันเตา เอาเส้นออกด้วย แล้วไปเด็ดต้นหอมในสวนผักมาสักกี่ต้น ปอกกระเทียมสักกี่หัว ล้างให้สะอาดแล้วเอามาให้หมด"

หลิวชิงซานทำตามที่บอก

หน่อไม้ที

บทที่ 243 พวกเรากิน

หลิวชิงเหอพูด "แม่ นี่ไม่ใช่ให้ไก่กิน เป็นของให้พวกเรากินต่างหาก"

หลิวลี่เซี่ย......

จะพูดแบบนี้ได้ยังไง

ทุกคนตกใจ

มองดูหอยทากน้ำสกปรกในตะกร้า พูดอย่างไม่อยากเชื่อ "นี่ให้พวกเรากินเหรอ? จะกินยังไงล่ะ สกปรกเหม็นขนาดนี้"

"ใช่แล้ว"

โจวซื่อยิ้มเขินๆ จ้องลูกชายโง่สองคนของตัวเอง

บทที่ 244 ไม่มีกับข้าวกิน

หลิวลี่เซี่ยดีใจจนอยากจะกอดสองคนน้องให้แน่น ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้ เก็บหอยทากน้ำยังรู้จักเลือกเก็บแต่ตัวที่สะอาด

ยกตะกร้าเขย่าดู ข้างในก็สะอาด ไม่ต้องล้างอะไรมาก จึงชมพวกเขา "อืม พวกเธอครั้งนี้เก่งมาก รู้จักเก็บแต่ตัวที่สะอาด ช่วยประหยัดเวลาฉันไปตั้งเยอะ"

เทหอยทากน้ำทั