บทที่ 241 หน่อไม้

พอมองดูดีๆ ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ!

ป้าอ้วนยังคงยิ้มพลางพูดว่า "นั่นก็มากแล้วนะ ห้าหกอย่างนี่ยังไม่มากอีกหรือ มีแต่ที่บ้านพวกเธอเท่านั้นที่มีกับข้าวแบบนี้ บ้านพวกเราทำได้แค่สองสามอย่างก็สุดยอดแล้ว"

หลี่ซื่อพยักหน้า ก็เป็นอย่างนั้นแหละ

หลิวลี่เซี่ยยิ้มพลางพูดว่า "ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก

บทที่ 242 ไม่มีกับข้าวอะไรมาก

หลิวชิงซานจำต้องไปล้างผัก "ต้องล้างผักอะไรบ้างครับ?"

หลิวลี่เซี่ยไม่เงยหน้า พลางทำความสะอาดเนื้อหมูเค็มในมืออย่างละเอียด "ถั่วลันเตา เอาเส้นออกด้วย แล้วไปเด็ดต้นหอมในสวนผักมาสักกี่ต้น ปอกกระเทียมสักกี่หัว ล้างให้สะอาดแล้วเอามาให้หมด"

หลิวชิงซานทำตามที่บอก

หน่อไม้ที

บทที่ 243 พวกเรากิน

หลิวชิงเหอพูด "แม่ นี่ไม่ใช่ให้ไก่กิน เป็นของให้พวกเรากินต่างหาก"

หลิวลี่เซี่ย......

จะพูดแบบนี้ได้ยังไง

ทุกคนตกใจ

มองดูหอยทากน้ำสกปรกในตะกร้า พูดอย่างไม่อยากเชื่อ "นี่ให้พวกเรากินเหรอ? จะกินยังไงล่ะ สกปรกเหม็นขนาดนี้"

"ใช่แล้ว"

โจวซื่อยิ้มเขินๆ จ้องลูกชายโง่สองคนของตัวเอง