ภรรยาของศัตรู
ภรรยาของศัตรู
โดย White
7.6
คะแนนรีวิว
20
ตอน
42.1K
ยอดอ่าน
เมื่อสติของซูเจี๋ยนค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา สิ่งแรกที่เขาจินตนาการไว้คือการได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งสรวงสวรรค์อันแสนสงบสุขหลังความตาย แต่ทว่าภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏสู่สายตากลับทำให้เขาต้องแอบค่อนขอดอยู่ในใจอย่างเสียไม่ได้ เพราะความขาวโพลนที่รายล้อมอยู่รอบตัวในขณะนี้มันช่างดูจืดชืดและว่างเปล่าเสียจนน่าประหลาดใจ บรรยากาศโดยรอบที่เขาเห็นนั้นดูอย่างไรก็ไม่เหมือนแดนสุขาวดีในอุดมคติเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับให้ความรู้สึกอ้างว้างและมีลักษณะคล้ายคลึงกับสภาพภายในโรงพยาบาลอย่างน่าเหลือเชื่อจนเขาเริ่มสับสนในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่1ซูเจี๋ยนจำได้ว่าเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ สถานการณ์เลวร้ายถึงขีดสุด แม้แต่ตัวซูเจี๋ยนเองก็ยังคิดว่าตนย่อมต้องตกตายไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน หลังจากฝืนยกเปลือกตาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบาก สิ่งแรกที่เขามองเห็นก็คือภาพฉากสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่งตอนแรกซูเจี๋ยนก็คิดง่ายๆ แค่ว่าตัวเองคงจะได้อยู่บนสวรรค์แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นในใจก็ยังแอบประชดประชันขึ้นเงียบๆ : สวรรค์นี่ก็ขาวโพล๊นขาวโพลนไปซะหมด ดูไปก็เหมือนโรงพยาบาลเลยไม่ใช่รึไงกันเนี่ย?จนกระทั่งกวาดตามองอย่างละเอียดแล้ว จึงได้แต่เหม่อลอยอึ้งงันไป : อ๊ะ นี่มันโรงพยาบาลจริงๆ นี่หว่า!ซูเจี๋ยนตื่นเต้นดีใจขึ้นมาทันใด ดูเหมือนเขาจะเป็นพวกบุญหนักศักดิ์ใหญ่ อยู่หน้าปากทางไปปรโลกแล้วยังรอดพ้นกลับมาได้!ทว่าตื่นเต้นดีใจอยู่ได้เพียงครู่เดียว ซูเจี๋ยนก็พลันนึกถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ ไหนๆ ก็ไม่ตายแล้ว จะยังไงก็ขออย่าให้ต้องพิการเลยเถอะ ไม่งั้นก็คงอนาถเกินไปแล้ว!คิดได้ดังนั้นเขาก็รีบเปิดผ้าห่มสำรวจดูร่างกายของตัวเอง โชคดีที่แขนขายังอยู่ครบ แม้ว่าท่อนขาจะถูกห่อพันไว้หนาเตอะก็เถอะ แต่ก็ไม่ได้ต้องเข้าเฝือกทั้งสองข้าง อีกทั้งพอลองขยับดูก็พอได้ แม้จะรู้สึกเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่ก็ยังดีที่ยังมีความรู้สึก มั่นใจได้ว่าไม่พิการแน่ๆ แล้ว ดูเหมือนว่าคงจะมีอะไรแตกหักไปบ้างเท่านั้น ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่โต มีสิ่งเดียวที่ดูจะไม่ถูกต้อง ก็คือดูเหมือนท่อนขานั้นจะเรียวบางลีบเล็กลงไปมากทีเดียว เรื่องนี้ทำให้ซูเจี๋ยนรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมา : หรือเป็นเพราะนอนนิ่งๆ บนเตียงนานเกินไป กล้ามเนื้อเลยหดลีบเหี่ยวแห้งไปหมดแล้ว? น่าจะใช่… ดูๆ ไปแล้ว เหมือนว่าขนขาที่เคยขึ้นเรียงตัวพรึ่บอยู่เต็มไปหมดนั่นก็เหี่ยวแห้งร่วงโรยไปตามกันด้วย ……ซูเจี๋ยนพ่นลมหายใจเหยียดยาวออกมาอย่างโล่งอก ล้มตัวนอนผึงกลับลงไปบนเตียง กางแขนกางขาออกจนสุดด้วยความสบายอารมณ์ ในใจรู้สึกถึงแสงอาทิตย์อบอุ่นสาดส่องเฉิดฉาย ประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่ รอดมาได้แบบไม่ตายไม่พิการ อนาคตของผู้แซ่ซูคนนี้ต้องสดใสรุ่งโรจน์แน่นอน วะฮ่ะฮ่ะฮ่า!ซูเจี๋ยนฉีกยิ้มโง่งมด้วยความดีอกดีใจอยู่อย่างนั้น แล้วจู่ๆ ก็ต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อรู้สึกคันยุบยิบบนใบหน้า พอยื่นมือออกไปก็คว้าจับได้เส้นผมยาวเหยียดเส้นหนึ่ง ซูเจี๋ยนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงจับดึงด้วยความตั้งใจว่าจะหยิบมันโยนทิ้งไป ไม่คาดว่าเส้นผมนี้กลับไม่ใช่ผมไร้รากที่ติดปลายนิ้วมาเปล่าๆ กลับดึงเอาหนังศีรษะที่อยู่ข้างใต้ขึ้นมาด้วยจนรู้สึกเจ็บแปล๊บซูเจี๋ยนตกตะลึงไปชั่วขณะ เอื้อมมือไปสัมผัสด้วยความตกใจ สุดท้ายก็หยิบเอาปอยผมสีดำเงางามมาได้ปอยหนึ่ง นิ่งอึ้งโง่งมไปในฉับพลัน นี่เป็นผมของเขาจริงๆ เหรอเนี่ย? แต่ว่า ผมของเขายาวสลวยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาสลบไสลไม่ได้สติแบบนี้มาสองสามปีแล้ว?แต่แล้วซูเจี๋ยนก็ต้องขมวดคิ้วฉับ เมื่อจู่ๆ ก็เหลือบมองเห็นอะไรบางอย่าง นั่นมันอะไร ทำไมหน้าอกของเขาถึงได้โค้งนูนออกมาแบบนั้น? เดี๋ยว เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อนเลย! เหยดแม่ ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าเขามีหน้าอกก้อนนี้ขึ้นมาได้ยังไง?!ด้วยจิตใจที่เต้นระทึก ซูเจี๋ยนค่อยๆ ยกมือสั่นเทากดลงไปบนหน้าอกตัวเองทั้งนุ่มนิ่มละมุนละไมและใหญ่โต……ซูเจี๋ยนอกสั่นขวัญหาย อะไรอีก! นี่มันไม่ใช่แล้วมั้ง? นี่เป็นอาการประสาทหลอนหลังฟื้นขึ้นมาจากสภาพหมดสติหรือว่าเป็นเพราะผลข้างเคียงจากยากันแน่ น้องชายคนนี้ก็แค่หลับตาแล้วลืมตาขึ้นมาอีกทีเองนะ หน้าอกก็ใหญ่ขึ้นได้ขนาดนี้แล้วเหรอ? นี่ถ้าเป็นสาวน้อยอกแบนที่ไหนสักคนก็อาจจะนับได้ว่าเป็นเรื่องดี แต่พอเป็นชายหนุ่มโตเต็มวัยอย่างฉันนี่มันก็ออกจะพิลึกกึกกือเกินไปแล้วไม่ใช่รึไง!ซูเจี๋ยนรีบแก้ปมเสื้อออกดูทันที และแล้วก็ได้พบกับทรวงอกทั้งสองเต้า ทั้งกลมกลึงและอวบอิ่ม ทั้งขาวเนียนละเอียดและบอบบาง กะประมาณคร่าวๆ น่าจะสักคัพC34 เห็นจะได้ หากเป็นเมื่อก่อน เขาก็คงคิดว่านี่เป็นเครื่องเคราชั้นเลิศประดุจดั่งพวกดาราสาวญี่ปุ่นในฝันของบรรดาสหายหนุ่มๆ ทั้งหลาย เป็นสาวงามผู้ยากจะพานพบในทั้งสามโลกที่เหล่าชายฉกรรจ์พากันเฝ้าถวิลหาทั้งวันทั้งคืนอะไรแบบนั้น แต่อนิจจา สิ่งที่ใฝ่ฝันหาทั้งกลางวันกลางคืนนี้กลับมาปรากฏอยู่บนร่างกายตัวเอง…….
อ่านตอนแรกก่อน
