บทที่ 251 ข้าคือหมิงเจ้าหลิงเหริน

เหยียนชิงชิงได้ยินเขาพูดอย่างนั้นก็ยกคิ้วถามกลับไปว่า "ทำไม เธอคิดว่าเซี่ยงคังของข้าเอาเงินสองสิบตำลึงไม่ออกเหรอ"

เฉินเท่งตอบอย่างหยิ่งผยองว่า "ไม่ใช่ว่าเขาเอาเงินสองสิบตำลึงไม่ออก แต่ทั้งครอบครัวของพวกเธออาจจะเอาเงินสองสิบตำลึงไม่ออกด้วยซ้ำ"

ครั้งนี้ยังไม่ทันที

บทที่ 252 พาไปในทางที่ผิด

นักเรียนที่พูดชื่อสวี่ฮุย เป็นนักเรียนชั้นเดียวกับหลี่เซี่ยงคังพวกเขา และยังอยู่หอพักเดียวกันด้วย

เช้าวันนี้ทุกคนไปห้องเรียนกันหมด สวี่ฮุยเพราะท้องเสียเลยออกช้ากว่า

เขาเดินผ่านหอพักแล้วพบว่าเฉินเท่งกำลังค้นหาอะไรบางอย่างบนเตียงของหลี่เซี่ยงคังอย่างลับๆ ลี้ๆ ตอนนั้นเขาก็

บทที่ 253 น้องเจ็ดที่ชอบความงาม

หลังจากหลี่เซี่ยงคังกลับมา บ้านก็ดูคึกคักมาก เขาจะเล่าเรื่องสนุกๆ ที่เกิดขึ้นในโรงเรียนให้ทุกคนฟัง ทำให้ทุกคนหัวเราะกันครืนฟ้า

หลี่เซี่ยงคังเล่าอย่างมีสีสันสดใส เหยียนชิงชิงหัวเราะจนน้ำตาแทบไหล

หลี่เซี่ยงคังเห็นเหยียนชิงชิงมีความสุข ก็ฉวยโอกาสเรียกร้องว่า "แม่ครับ