บทที่ 250 เจ้าหนูน้อย ทำให้แม่มีหน้า

เหยียนชิงชิงรู้ตำแหน่งของห้องเรียนของหลี่เซี่ยงคัง จึงเดินตรงไปที่นั่น

แต่พอถึงที่กลับไม่มีใครเลย เหยียนชิงชิงขมวดคิ้ว หรือว่าหลี่เซี่ยงคังออกไปแล้ว

แต่ไม่น่าจะใช่ ถ้าหลี่เซี่ยงคังออกไปแล้ว พวกเขาควรเจอกันได้

ขณะที่เหยียนชิงชิงกำลังจะให้หมู่ซีกับหรูอี้ไปหา เ

บทที่ 251 ข้าคือหมิงเจ้าหลิงเหริน

เหยียนชิงชิงได้ยินเขาพูดอย่างนั้นก็ยกคิ้วถามกลับไปว่า "ทำไม เธอคิดว่าเซี่ยงคังของข้าเอาเงินสองสิบตำลึงไม่ออกเหรอ"

เฉินเท่งตอบอย่างหยิ่งผยองว่า "ไม่ใช่ว่าเขาเอาเงินสองสิบตำลึงไม่ออก แต่ทั้งครอบครัวของพวกเธออาจจะเอาเงินสองสิบตำลึงไม่ออกด้วยซ้ำ"

ครั้งนี้ยังไม่ทันที

บทที่ 252 พาไปในทางที่ผิด

นักเรียนที่พูดชื่อสวี่ฮุย เป็นนักเรียนชั้นเดียวกับหลี่เซี่ยงคังพวกเขา และยังอยู่หอพักเดียวกันด้วย

เช้าวันนี้ทุกคนไปห้องเรียนกันหมด สวี่ฮุยเพราะท้องเสียเลยออกช้ากว่า

เขาเดินผ่านหอพักแล้วพบว่าเฉินเท่งกำลังค้นหาอะไรบางอย่างบนเตียงของหลี่เซี่ยงคังอย่างลับๆ ลี้ๆ ตอนนั้นเขาก็