นางรำ
นางรำ
โดย 编剧 Arita 泰国31台剧
9.2
คะแนนรีวิว
125
ตอน
38.7K
ยอดอ่าน
ภิไธย มหาเศรษฐีหนุ่มผู้หยิ่งยโสมองว่าผู้หญิงมีค่าเพียงเครื่องบำเรอกาม และดูแคลนว่าไม่มีประโยชน์อื่นใดนอกจากเรื่องบนเตียง ทัศนคติที่ร้ายกาจนี้ถูกท้าทายเมื่อเขาได้พบกับ เกนเกด หญิงสาวผู้ยึดมั่นในอาชีพนางรำว่าเป็นดั่งลมหายใจ เธอรับงานรำอวยพรในวันเกิดของเขาตามคำว่าจ้างของชนาเพื่อหาเงินมารักษาญาติผู้ใหญ่และคนรักที่บาดเจ็บสาหัสจากสงคราม แม้ภิไธยจะพยายามใช้ความร่ำรวยกดขี่เพียงใด แต่เกนเกดก็ยืนหยัดที่จะขายเพียงศิลปะการร่ายรำอันงดงามโดยไม่ยอมขายศักดิ์ศรีหรือหัวใจให้ใครย่ำยี การเผชิญหน้าครั้งนี้กลายเป็นบทเรียนล้ำค่าที่สั่งสอนให้ชายหนุ่มผู้จองหองเริ่มเรียนรู้ความหมายของหัวใจผ่านมนตราแห่งการร่ายรำของสตรีที่เขาเคยดูถูก
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่1เกนเกดค่อยๆ ชะลอรถของหล่อนลงเมื่อเกือบจะถึงสุดซอยกว้างแห่งนี้ มองเห็นรถยนต์ที่จอดต่อท้ายกันเป็นแถวๆ อยู่ภายนอก แต่ประตูบานใหญ่ของบ้านหลังนั้นกลับปิดเงียบจนหล่อนไม่แน่ใจว่าจะมาถูกสถานที่หรือไม่ แต่บ้านเลขที่ ตลอดจนชื่อซอยก็ถูกต้องตามต้องการว่าจ้างทุกประการนี่นาหล่อนค่อยๆ ขยับรถโฟล์คเก่าๆ เข้าไปแทรกจนได้ตรงหน้าประตู กดแตรสองสามทีเพื่อเรียกให้คนในบ้านเปิดประตูออกมา“บ้านคุณภิไธยใช่ไหมคะ”หล่อนส่งเสียงถามหวานระรื่นหู เมื่อประตูเปิดออกมาพร้อมกับชายฉกรรจ์ร่างกายกำยำคนหนึ่ง เขามีหน้าตาค่อนข้างดุไม่ค่อยจะยินดียินร้ายเอาเสียเลย แต่ก็ยังมีคำตอบอย่างสุภาพ“ใช่ครับ”“ค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่าจะมาผิดบ้าน...” หญิงสาวเปิดประตูลงไปแล้ว คนที่ออกมาจากบ้านก็อ้าปากค้างเมื่อล่อนเยื้องกรายลงมากระทบแสงไฟ เพราะหญิงสาวเหมือนเยื้องกรายมาจากโรงละคร...ด้วยเครื่องแต่งกายชุดนางรำสีส้มอมทองผ่องผุด“คุณจะมางานวันเกิดคุณภิไธยใช่ไหม”หญิงสาวพยักหน้า หยิบเครื่องเทปขนาดเล็กออกมาพร้อมด้วยพานกะไหล่สีทองใบเล็กๆ ในนั้นมีกล่องของขวัญขนาดเล็กอยู่ด้วย“คุณภิไธยเลี้ยงวันเกิดเฉพาะเพื่อนผู้ชาย คุณคงจะเข้าไปไม่ได้” เขากางกั้นเอาไว้ด้วยท่าทางขึงขัง แต่เกนเกดก็ตอบเสียงหวานเจี๊ยบ“ฉันรับงานนี้มาแล้วนะคะ แล้วก็ไม่เคยรับงานรับเงินโดยไม่เคยทำงานให้ลุล่วงด้วยซิ”“ใครจ้างคุณมา”“คุณชนา...”แล้วเกนเกดก็เห็นอีกฝ่ายทำสีหน้าเหมือนหนักใจกับชื่อที่หล่อนเอ่ยออกไปพอเรียกให้ใจชื้นขึ้นบ้าง หล่อนรีบสำทับต่อไปโดยเร็วทีเดียว“ฉันมีเวลาไม่มากนัก เสร็จงานนี้แล้วยังมีงานต้องทำอีก...ช่วยหน่อยนะคะ” อย่างหน้าตาเฉยหล่อนส่งเครื่องเทปให้ แล้วเป็นฝ่ายเดินนำตัวปลิวเข้าไปผ่านประตูบานเล็กด้านข้างที่เปิดออกเข้าไปอย่างง่ายดาย เพราะรูปร่างเล็กบาง ยิ่งสวมใส่เครื่องทรงแนบกระชับเน้นเรือนร่างก็ยิ่งทำให้หล่อนดูระหงกลมกลึง...ท่าก้าวย่างเยื้องงดงามอย่างคนที่ฝึกปรือมาแล้วอย่างดี“ผมว่าเขาจะต้องไม่ชอบแน่ๆ เลย”
อ่านตอนแรกก่อน
