บทที่ 389 คำตอบที่น่าเสียใจ

อบอุ่นได้แค่สามนาที จากนั้นก็เอ่ยปากพูดคำที่ทำให้คนอื่นรู้สึกเจ็บจี๊ด

รุ่ยรุ่ยไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองพูดคำพูดแทงใจอะไรออกไป กลับกันกลับพุ่งถามฉูเจ๋อหยางว่า “ข้าวเที่ยงผมยังเหลือซาลาเปาอยู่นิดหน่อย พ่อกินไหมครับ?”

พูดพร้อม กับยกซาลาเปาไส้ครีมในมือขึ้นโชว

บทที่ 390 ทำอะไรอีก

เป้ยฉ่ายเวยยังไม่รู้ว่าสองพ่อลูกกำลังมีความลับอะไรกัน เธอเก็บของอยู่ในห้องคนเดียว ตอนที่เพิ่งเก็บของเสร็จ ก็เห็นพยาบาลพิเศษของรุ่ยรุ่ยเดินเข้ามา

คุณพยาบาลใส่ชุดกราวน์สีขาว ในมือถือแฟ้มข้อมูล

เป้ยฉ่ายเวยจึงถามว่า “ได้เวลาฉีดยาแล้วหรอคะ?”

คุณพยาบาลยิ้ม

บทที่ 391 ต่อรอง

เพราะฉะนั้น ภายในห้องพักฟื้นของฉูเจ๋อหยางจึงเริ่มมีภาพที่ดูแปลกๆเกิดขึ้น นั่นก็คือผู้หญิงคนหนึ่งกอดเด็กคนหนึ่งเอาไว้ ร้องไห้น้ำตาไหลออกมาอย่างน่าสงสาร ส่วนผู้ชายที่อยู่ข้างๆก็กุมขมับอยู่เป็นระยะๆ ด้วยท่าทางอดทนไม่ไหว

“เอาล่ะ หยุดได้ละ！” นวดขมับที่เจ็บจี๊ดขึ้นมา จากนั้นฉ