บทที่ 388 คุณลุงฉูน่าสงสาร

ณ โรงพยาบาล ตอนที่เป้ยฉ่ายเวยซื้อของกินกลับมาถึง รุ่ยรุ่ยก็กำลังนอนดูทีวีอยู่บนเตียง ข้างๆมีพี่พยาบาลคอยดูแลป้อนน้ำป้อนขนม

ประเด็นคือพยาบาลคนนั้นทำด้วยท่าทางเต็มใจ ดูท่าแล้วคงจะเอ็นดูรุ่ยรุ่ยมากๆ

“รุ่ยรุ่ย ได้เวลากินข้าวแล้ว ดูสิแม่ซื้อของอร่อยมาเยอะเ

บทที่ 389 คำตอบที่น่าเสียใจ

อบอุ่นได้แค่สามนาที จากนั้นก็เอ่ยปากพูดคำที่ทำให้คนอื่นรู้สึกเจ็บจี๊ด

รุ่ยรุ่ยไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองพูดคำพูดแทงใจอะไรออกไป กลับกันกลับพุ่งถามฉูเจ๋อหยางว่า “ข้าวเที่ยงผมยังเหลือซาลาเปาอยู่นิดหน่อย พ่อกินไหมครับ?”

พูดพร้อม กับยกซาลาเปาไส้ครีมในมือขึ้นโชว

บทที่ 390 ทำอะไรอีก

เป้ยฉ่ายเวยยังไม่รู้ว่าสองพ่อลูกกำลังมีความลับอะไรกัน เธอเก็บของอยู่ในห้องคนเดียว ตอนที่เพิ่งเก็บของเสร็จ ก็เห็นพยาบาลพิเศษของรุ่ยรุ่ยเดินเข้ามา

คุณพยาบาลใส่ชุดกราวน์สีขาว ในมือถือแฟ้มข้อมูล

เป้ยฉ่ายเวยจึงถามว่า “ได้เวลาฉีดยาแล้วหรอคะ?”

คุณพยาบาลยิ้ม