บทที่ 192 ฉันชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว

/

ประโยคที่แปลเปลี่ยนจากความคิดเป็นคำพูด ก็เหมือนกับคำสาปที่ดังอยู่ในหัวของเธอ

เธอชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว?

เธอชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว?

วรินทร ถูกประโยคนี้ กลืนกินเข้าไป ใจเธอเต้นแรง แค่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของ ทาวัต เธอก็อยากวิ่งหนีไปไกลๆ

แต่ว่

บทที่ 193 จะหลงตัวเองไปหน่อยแล้ว

รู้สึกว่า......ตั้งแต่ที่รู้จักกันมา นี้เป็นครั้งแรกที่เขาทำร้ายเธอ แถมยังทำถึงขนาดนี้

วรินทร รู้ดี คราวนี้ ทาวัต โกรธจริงๆ โกรธแบบโกรธมากๆด้วย

ส่วนใจของเธอก็เต็มไปด้วยบาดแผล ซึ่งตอนนี้เจ็บปวดเป็นอย่างมาก

หลังจากที่ วรินทร กลับไป ใบหน้าที่ดุร้าย

บทที่ 194 หาเรื่องใส่ตัว

ถ้าเรื่องเป็นแบบนี้ แล้วมันยังต้องปรึกษาอะไรอีกล่ะ

วรินทร สูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ มีรอยยิ้มขมขื่นที่มุมปาก

“...... งั้นเอาแบบนี้มั้ย เธอก็ไปขอโทษเขาสักซิ ไม่แน่เขาอาจจะให้อภัยเธอก็ได้?” คาร่า พยายามพูดยุบยั่วเธอ

“ไม่เอา” วรินทร ปฏิเสธ กลับไปทันที