บทที่ 191 มันคงเป็นความหลงใหล

เมื่อเขียนจนเสร็จ วรินทร ก็วางปากกาแล้วจ้องมองไปที่กระดาษ เธอท่าทางภูมิใจกับผลงานของตัวเองมาก

แตกต่างจาก ทาวัต ที่ทำสีหน้าไม่พอใจ เพราะสิ่งที่เธอเขียนนั้นห่างไกลจากต้นฉบับเป็นอย่างมาก

ทาวัตจับมือเล็กๆของเธออีกครั้ง แล้วสอนวิธีเขียนใหม่

“จำได้ยัง?”ส

บทที่ 192 ฉันชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว

/

ประโยคที่แปลเปลี่ยนจากความคิดเป็นคำพูด ก็เหมือนกับคำสาปที่ดังอยู่ในหัวของเธอ

เธอชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว?

เธอชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว?

วรินทร ถูกประโยคนี้ กลืนกินเข้าไป ใจเธอเต้นแรง แค่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของ ทาวัต เธอก็อยากวิ่งหนีไปไกลๆ

แต่ว่

บทที่ 193 จะหลงตัวเองไปหน่อยแล้ว

รู้สึกว่า......ตั้งแต่ที่รู้จักกันมา นี้เป็นครั้งแรกที่เขาทำร้ายเธอ แถมยังทำถึงขนาดนี้

วรินทร รู้ดี คราวนี้ ทาวัต โกรธจริงๆ โกรธแบบโกรธมากๆด้วย

ส่วนใจของเธอก็เต็มไปด้วยบาดแผล ซึ่งตอนนี้เจ็บปวดเป็นอย่างมาก

หลังจากที่ วรินทร กลับไป ใบหน้าที่ดุร้าย