ตอน 144
อำนาจและทรัพย์สมบัติ
บทที่144
หลังจากผ่านไปสิบนาที รถแท็กซี่คันหนึ่งมาจอดที่หน้าประตูนิคมอุตสาหกรรม
ถังเฉาเดินลงจากรถด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจากตัวของเขา ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปข้างใน
จิตวิญญาณอันแข็งแกร่งทำให้เขารู้ทันทีว่ามีใครหลบอยู่ตรงไหนบ้าง เมื่อเหยียบเข้ามาในนิคมอุตสาหกรรม
ขอแค่ถังเฉาอยากทำ พวกที่
ตอน 145
บทที่145
คำว่าลักพาตัวผิดคนที่ซ่งเทียนซานพูดออกมา เหมือนสายฟ้าฟาดลงมาตอนกลางวัน ฉางเว่ยงงไปหมด
“คุณว่าไงนะ ลักพาตัวผิดคนงั้นเหรอ”
เมื่อตั้งสติได้ ฉางเว่ยจึงย้อนถามเหมือนไม่อยากจะเชื่อ คนทั้งคน จะลักพาตัวผิดได้ยังไงกัน
“ฉันอุตส่าห์ไว้ใจนาย แต่นายกลับลักพาตัวมาผิดคน! น่าโมโหจริงๆ…”
เสียงโมโหของซ่งเทีย
ตอน 146
บทที่146
หลังจากผ่านไปยี่สิบนาที รถคันหนึ่งเคลื่อนตัวมาจอดที่หน้าประตูคฤหาสน์ ฉางเว่ยลงมาจากรถ เขาดูเวลาแล้วแสยะยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ “นานขนาดนี้แล้ว สงครามคงจะเสร็จสิ้นลงแล้ว….”
พูดจบเขาก็ผลักประตูเข้าไปอย่างไม่สนใจอะไร จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงสดใสว่า “คุณซ่ง ผลการทำสงครามเป็นอย่างไรบ้างครับ”
แต่ท