บทที่ 965 จะนอนด้วยกัน

มองดวงตางดงามราวกับดวงดาวของเธอ เดี๋ยวตื่นเต้น เดี๋ยวสงสัย จากนั้นพอเห็นทิวทัศน์อะไรก็เหมือนของล้ำค่า แล้วมองมาทางเขาอย่างตื่นเต้น เพื่อหาคนเห็นด้วยอย่างนั้น

อารมณ์ของปุณณภพดีขึ้นมาอย่างประหลาด เพราะอยู่ที่นี่ เขารู้สึกว่าตนเองเป็นที่ต้องการของเธอ

เดินมาชั่วโมง

บทที่ 966 จูบท่ามกลางฝัน

หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงไม่รู้สึกถึงบรรยากาศกระอักกระอ่วนเลยสักนิด เธอกลัวปุณณภพจะไม่ให้เธอนอนที่นี่ จึงดึงผ้าห่มไว้แน่น ดวงตาโตคู่หนึ่งมองเขาอย่างน่าสงสารและอ้อนวอน

ปุณณภพรู้ว่าไล่เธอไปคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เขาไม่อยากให้เธออยู่ในความหวาดกลัวตามลำพัง

“ก

บทที่ 967 ใครบางคนร้อนใจแย่แล้ว

ภายในใจปุณณภพตึงแน่นอีกครั้ง เพียงได้สัมผัสดวงตาโตที่น่าสงสารคู่นี้ของเธอ ใจก็อ่อนลงมาชั่วขณะ เขามีความรู้สึกจำใจที่ทำอะไรเธอไม่ได้จริงๆ

“ได้! งั้นเธอรับปากก่อนว่าจะอยู่ข้างกายพี่ตลอด ห้ามไปที่ไหนทั้งนั้น”

“อื้ม! ฉันรับปาก” ภวิกาเห็นพี่ใหญ่รับปากแล้ว เ