บทที่ 964 ผู้หญิงของเขา

หลังจากที่ภวิกามาถึง นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าอีกรอบ วันต่อมา ก่อนที่เธอลุกขึ้นยามเช้า กำลังดิ้นรนอยู่ในฝันหวาน ไม่รู้ว่าจะตื่นขึ้นมาดีหรือไม่

จนกระทั่งเธอนึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาโตใสแจ๋วคู่หนึ่งลืมขึ้นทันที จากนั้นดึงผ้าห่มออกอย่างตื่นเต้น มองไปทางระเบียงห้องของโรง

บทที่ 965 จะนอนด้วยกัน

มองดวงตางดงามราวกับดวงดาวของเธอ เดี๋ยวตื่นเต้น เดี๋ยวสงสัย จากนั้นพอเห็นทิวทัศน์อะไรก็เหมือนของล้ำค่า แล้วมองมาทางเขาอย่างตื่นเต้น เพื่อหาคนเห็นด้วยอย่างนั้น

อารมณ์ของปุณณภพดีขึ้นมาอย่างประหลาด เพราะอยู่ที่นี่ เขารู้สึกว่าตนเองเป็นที่ต้องการของเธอ

เดินมาชั่วโมง

บทที่ 966 จูบท่ามกลางฝัน

หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงไม่รู้สึกถึงบรรยากาศกระอักกระอ่วนเลยสักนิด เธอกลัวปุณณภพจะไม่ให้เธอนอนที่นี่ จึงดึงผ้าห่มไว้แน่น ดวงตาโตคู่หนึ่งมองเขาอย่างน่าสงสารและอ้อนวอน

ปุณณภพรู้ว่าไล่เธอไปคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เขาไม่อยากให้เธออยู่ในความหวาดกลัวตามลำพัง

“ก