บทที่ 950 ความโหดร้ายของคณิศร

เรวัตส่งกชนิภามาถึงที่บ้านเวลาบ่ายสองกว่า ถึงแม้จะรีบร้อนเล็กน้อย แต่ว่าเรวัตกลับลงมือทำอาหารด้วยตนเอง

ตอนนี้ลำคอของกชนิภายังคงเจ็บอยู่ ทานอาหารข้างนอก คงไม่เหมือนกับทานบะหมี่น้ำใสที่บ้าน

เรวัตเต็มใจที่จะอยู่เป็นเพื่อนข้างกายเธอ ส่วนเรื่องที่ต้องกลับบ้าน

บทที่ 951 ความกลัดกลุ้มของภวิกา

เรวัตเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา เรียกบิดาที่กำลังตรวจดูของบนโต๊ะอย่างจริงจัง “พ่อครับ ผมกลับมาแล้วครับ”

“เข้ามาช่วยพ่อดูหน่อย ภาพนี้คุ้มค่าพอจะเก็บสะสมไว้มั้ย” ปฏิคมโบกมือทางลูกชาย

เรวัตรีบเข้ามา รับแว่นขยายของเขามาแล้วโน้มตัวศึกษาแทนบิดาด้วยความละเอียด เ

บทที่ 952 เพื่อนรักกลับประเทศ

ตอนเช้า ด้านนอกสนามบิน

รถยนต์สีดำสามคันครอบครองพื้นที่ส่วนหนึ่งไว้ บอดี้การ์ดหน้าหลังลงจากรถมา เปิดประตูรถที่นั่งด้านหลังของคันตรงกลางออก

เห็นเพียงขายาวชะลูดคู่หนึ่งก้าวลงมา ร่างที่สง่าผ่าเผยโค้งตัวออกมา

“คุณปวัตรครับ อีกสิบนาทีคุณชายรองถึงจะออกมา