บทที่ 949 ไฟโกรธของเขา

ใจของกชนิภาทนมาถึงที่สุดแล้ว เธอกัดริมฝีปากพูดขึ้น “คนทำ สวรรค์เห็น พวกเธอทำหรือไม่ทำ ในใจย่อมรู้ดี”

พูดจบ กชนิภาพาภวิกาออกมา ก่อนจะชนเข้ากับชายหนุ่มสองคนที่ออกมาเหมือนกัน

เรวัตรู้ว่าลัลล้ากับมะลิสองคนนั้นอยู่ด้านใน เขาใช้เท้าถีบประตูห้องเปิดทันที หญิงสาวทั้งสอ

บทที่ 950 ความโหดร้ายของคณิศร

เรวัตส่งกชนิภามาถึงที่บ้านเวลาบ่ายสองกว่า ถึงแม้จะรีบร้อนเล็กน้อย แต่ว่าเรวัตกลับลงมือทำอาหารด้วยตนเอง

ตอนนี้ลำคอของกชนิภายังคงเจ็บอยู่ ทานอาหารข้างนอก คงไม่เหมือนกับทานบะหมี่น้ำใสที่บ้าน

เรวัตเต็มใจที่จะอยู่เป็นเพื่อนข้างกายเธอ ส่วนเรื่องที่ต้องกลับบ้าน

บทที่ 951 ความกลัดกลุ้มของภวิกา

เรวัตเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา เรียกบิดาที่กำลังตรวจดูของบนโต๊ะอย่างจริงจัง “พ่อครับ ผมกลับมาแล้วครับ”

“เข้ามาช่วยพ่อดูหน่อย ภาพนี้คุ้มค่าพอจะเก็บสะสมไว้มั้ย” ปฏิคมโบกมือทางลูกชาย

เรวัตรีบเข้ามา รับแว่นขยายของเขามาแล้วโน้มตัวศึกษาแทนบิดาด้วยความละเอียด เ