บทที่ 925 มีเพียงความเกลียด

ในสายตาของกชนิภาประกายความเศร้าใจ แต่ไม่นานในสายตาของเธอก็เผยการรอคอย “อาการุณคะ งั้นคุณอารู้เรื่องตอนนั้นของคุณพ่อมั้ยคะ?”

“พ่อแม่หนูตายอย่างไม่เป็นธรรม พวกเขาไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น แต่ก็ยังถูกคนลอบฆ่าที่ต่างประเทศ”

“คุณบอกว่าพ่อแม่หนูถูกคนลอบฆ่า? ทำไมคุณถึ

บทที่ 926 ถามกับเขา

บนถนนที่ผู้คนสัญจรไปมา กชนิภานั่งลงไปบนเบาะยาวบนรถโดยสารด้วยความเหนื่อยล้า ทั้งตัวล้วนอยู่ในสภาพเซ่อซ่า ดูเหมือนภายนอกสงบ แต่ทั้งหัวใจของเธอกลับบอบช้ำ

ริมฝีปากแดงที่อยู่ใต้ผ้าปิดปากนั้น เพราะถูกกัดอย่างใช้แรงจึงยังมีรอยบวมแดง แต่ทว่าเธอกลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บใดๆ ทั้งนั

บทที่ 927 ทั้งสองคนที่บอบช้ำ

เธอไม่เคยรู้สึกเจ็บใจผิดหวังเช่นนี้มาก่อน ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่านี่เป็นความรู้สึกอย่างไร ถ้าเป็นไปได้เธอยอมให้ตนเองไม่เคยอยู่ด้วยกันกับเขา ขณะอยู่ที่ระเบียงทางเดิน นฤวัตกำลังพูดคุยอะไรกับผู้ช่วยคนหนึ่งอยู่ หล่อนได้ยินเสียงฝีเท้ามาจากด้านหลัง พอหล่อนหันหน้ามองมา เห็นก