บทที่ 1042 เป็นเพื่อนบ้านไม่ได้แล้ว

นรชัยอารมณ์ดี ในเมื่อผู้หญิงคนนี้รู้ว่าเขามีเงิน แล้วเธอไม่มีความคิดอะไรเลยหรอ?

“ลิลลี่ล่ะ?” ทันใดนั้นวนิธาพบว่าไม่เห็นลิลลี่อยู่ในสนามแล้ว

นรชัยลุกขึ้นยืน รีบมองไปรอบด้าน จากนั้นเห็นลิลลี่ตามใบไม้ที่ถูกลมพัดขึ้น วิ่งออกไปไม่กี่ร้อยเมตร

“อยู่ท

บทที่ 1043 ยังอยากเป็นเพื่อนบ้าน

มองชื่อของนรชัยด้านบนหน้าจอมือถือ วนิธามีความรู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วอย่างประหลาด

เธอหยิบมือถือขึ้น เดินไปรับที่ระเบียงอย่างทนไม่ไหวนิดๆ “ฮัลโหล!”

“คุณอยู่ไหน? ทำไมยังไม่กลับบ้าน?” เสียงของนรชัยในสายนั้นสอบถามเข้ามา

วนิธาคิดในใจ เขาต้องเห็นคฤหาสน์ข

บทที่ 1044 เจ้าของใหม่ข้างบ้าน

วนิธานอนไปตื่นหนึ่ง เห็นว่าเวลาบ่ายสองกว่าแล้ว เธอนอนจนมึนงงเวียนศีรษะ ถือน้ำอุ่นแก้วหนึ่งมานั่งลงที่ระเบียง มองถนนเส้นนั้นที่อยู่ไกลออกไป ภาพของรถวิ่งขวักไขว่

สายตาของเธอมองไปทางหนึ่งโดยไม่ได้สนใจอะไร ตาลึกผุดความผิดหวังขึ้น หลังจากที่เธอกลับมาจากต่างประเทศ ไ