บทที่ 1041 อยู่ด้วยกันอย่างหวานชื่น

ที่ระเบียงชั้นสองในคฤหาสน์ของนรชัย เขาอาบน้ำเรียบร้อย สวมชุดลำลองสีขาว ผมดำถูกลมยามค่ำเป่าจนแห้ง มีส่วนที่ยุ่งเหยิงน่าหลงใหลประอยู่ที่หน้าผากของเขา

ทำให้ใบหน้าของเขายังมีกลิ่นอายของเด็กหนุ่ม นรชัยอุ้มลิลลี่ไว้ในอ้อมอก ฝ่ามือใหญ่ลูบไปบนหัวของลิลลี่อยู่ไม่ข

บทที่ 1042 เป็นเพื่อนบ้านไม่ได้แล้ว

นรชัยอารมณ์ดี ในเมื่อผู้หญิงคนนี้รู้ว่าเขามีเงิน แล้วเธอไม่มีความคิดอะไรเลยหรอ?

“ลิลลี่ล่ะ?” ทันใดนั้นวนิธาพบว่าไม่เห็นลิลลี่อยู่ในสนามแล้ว

นรชัยลุกขึ้นยืน รีบมองไปรอบด้าน จากนั้นเห็นลิลลี่ตามใบไม้ที่ถูกลมพัดขึ้น วิ่งออกไปไม่กี่ร้อยเมตร

“อยู่ท

บทที่ 1043 ยังอยากเป็นเพื่อนบ้าน

มองชื่อของนรชัยด้านบนหน้าจอมือถือ วนิธามีความรู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วอย่างประหลาด

เธอหยิบมือถือขึ้น เดินไปรับที่ระเบียงอย่างทนไม่ไหวนิดๆ “ฮัลโหล!”

“คุณอยู่ไหน? ทำไมยังไม่กลับบ้าน?” เสียงของนรชัยในสายนั้นสอบถามเข้ามา

วนิธาคิดในใจ เขาต้องเห็นคฤหาสน์ข