บทที่ 139 การแบ่งส่วน

การขุดลอกแม่น้ำและซ่อมแซมเขื่อนใหญ่ ยุ่งอยู่จนถึงเดือน 3 ปีหน้าจึงเสร็จ

รู้ว่าเสร็จแล้ว เย่หยุนเหนียงถอนหายใจโล่งอก

เป่าหมินซ่อมเขื่อน ไม่เพียงจ่ายค่าแรงให้คนทำงาน ยังต้องซื้อวัสดุซ่อมเขื่อน ต้องใช้เงินมาก

จวนไม่มีเงินมากขนาดนั้น เป่าหมินจึงมุ่งไปที่คหบดีและเจ้าที่ดินรายใหญ่ใ

บทที่ 140 ขุดสมบัติ

หลี่พ่าน หลี่อัน หลี่ผิง ทั้งสามคนแย่งกันรับว่าเป็นความคิดของตน

"พอแล้ว" เย่หยุนเหนียงหยุดทั้งสามคน

นึกถึงว่าเด็กทั้งสามก็เพื่อช่วยนางระบายโทสะ เย่หยุนเหนียงโกรธไม่ลง

"ห้ามมีครั้งหน้า"

"แม่ ไม่มีครั้งหน้าแล้ว" สามคนพยักหน้า อีกอย่างก็ไม่มีสมบัติให้พวกเขาขุดแล้ว

เย่หยุนเหนียงบ

บทที่ 141 ย้ายเข้าจวนผู้ว่าราชการ

ชุนเหยาลุยน้ำมาหาเย่หยุนเหนียง

จวนจินอวี้ม่านถัง เย่หยุนเหนียงเคยไปมาแล้ว เรือนหลังไม่ใหญ่นัก แม้แต่ครอบครัวชุนเหยาสี่คนยังอยู่กันอย่างแออัด

เย่หยุนเหนียงขอบคุณน้ำใจชุนเหยา แต่ปฏิเสธอย่างสุภาพ

"หยุนเหนียง เจ้าอย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ ลองคิดดูดีๆ ฝนตกอีกสองวัน กระสอบทรา