บทที่ 138 ซ่อมแซมเขื่อน

เสียงดังมาจากบ้านข้างๆ

เป็นเสียงของเหลียงม้ายเหมียว

เย่หยุนเหนียงกับชุนเหยาได้ยินเสียง รีบยกเก้าอี้มาที่ข้างกำแพงทันที แอบฟัง

"ข้าเห็นกับตา เธอกับหวังจินเซิ่งจับจูงกันที่ร้านน้ำชาเซียงจี๋ เธอบอกว่าใส่ร้าย?" แม่สวีนึกถึงภาพที่เห็น โกรธจัด

"ไม่มี ข้าไม่เคยไป" เหลียงม้ายเหมี

บทที่ 139 การแบ่งส่วน

การขุดลอกแม่น้ำและซ่อมแซมเขื่อนใหญ่ ยุ่งอยู่จนถึงเดือน 3 ปีหน้าจึงเสร็จ

รู้ว่าเสร็จแล้ว เย่หยุนเหนียงถอนหายใจโล่งอก

เป่าหมินซ่อมเขื่อน ไม่เพียงจ่ายค่าแรงให้คนทำงาน ยังต้องซื้อวัสดุซ่อมเขื่อน ต้องใช้เงินมาก

จวนไม่มีเงินมากขนาดนั้น เป่าหมินจึงมุ่งไปที่คหบดีและเจ้าที่ดินรายใหญ่ใ

บทที่ 140 ขุดสมบัติ

หลี่พ่าน หลี่อัน หลี่ผิง ทั้งสามคนแย่งกันรับว่าเป็นความคิดของตน

"พอแล้ว" เย่หยุนเหนียงหยุดทั้งสามคน

นึกถึงว่าเด็กทั้งสามก็เพื่อช่วยนางระบายโทสะ เย่หยุนเหนียงโกรธไม่ลง

"ห้ามมีครั้งหน้า"

"แม่ ไม่มีครั้งหน้าแล้ว" สามคนพยักหน้า อีกอย่างก็ไม่มีสมบัติให้พวกเขาขุดแล้ว

เย่หยุนเหนียงบ