บ่วงเสน่หา
บ่วงเสน่หา
โดย 编剧 Arita 泰国三台剧
6.5
คะแนนรีวิว
136
ตอน
40.3K
ยอดอ่าน
ภาพลักษณ์ที่ดูเย่อหยิ่งและร้ายกาจของเธอแท้จริงคือเกราะป้องกันตนเองในวันที่ครอบครัวกำลังแตกแยก เมื่อ ‘เขา’ ชายหนุ่มคนนอกกลับก้าวเข้ามาแย่งชิงความรักและความไว้วางใจจากคนในบ้านไปจนหมดสิ้น ความโกรธแค้นทำให้เธอพยายามกดหัวเขาให้เป็นเพียงผู้อาศัย และขัดขวางไม่ให้เขาครอบครองสมบัติของตระกูลได้สำเร็จ แต่เมื่อเธอรู้ความลับว่าเขาแอบมีใจให้ดอกฟ้าอย่างเธอ แผนการขุดหลุมพรางเพื่อล่อลวงด้วย ‘บ่วงเสน่หา’ จึงเริ่มต้นขึ้น หวังเพียงจะสั่งสอนให้เขาต้องเจ็บปวดและผิดหวังอย่างแสนสาหัส ทว่าในสงครามความรักครั้งนี้ เธอกลับไม่รู้ตัวเลยว่าบ่วงที่วางไว้อย่างแยบยลกำลังรัดรัดตัวเธอเองให้ติดกับดักหัวใจจนไม่อาจถอนตัว
สารบัญ
อ่านล่าสุด:
ตอน 1
บทที่1กันยามาส “ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ ลูกรัก” พอเหมือนชนกก้าวเข้ามานั่งในที่นั่งตอนหลังของรถคันหรูสีทองคันนี้ก็ได้รับการโอบกอดจากวงแขนเรียวๆ คู่หนึ่ง กลิ่นหอมฟุ้งตลบเข้าจมูก หล่อนก็แข็งขืนตัวเองเอาไว้ชั่วขณะหนึ่งเมื่อยินยอมให้มารดาโอบกอดอย่างนั้น วิสาขาจูบแก้มลูกสาวแรงๆ ทำเหมือนรักใคร่ที่สุด แต่เหมือนชนกก็ยังตัวแข็ง...หล่อนร่ำร้องในใจว่าแม่เล่นละครอีกแล้ว “ไม่นึกว่าแม่จะมาด้วย” หล่อนพึมพำออกมา น้ำเสียงไม่ยินดียินร้าย คงเฉยเมยเหมือนดังเช่นเคย เมื่อสองปีก่อนหน้านี้ก็เป็นเช่นนี้ นี่ก็เช่นเดียวกัน วิสาขาไม่ใช่คนคิดมาก เธอจึงหัวเราะเบาๆ “ก็ต้องพูดกันย่ำแย่กับพ่อของลูก กว่าเขาจะยอมให้แม่นั่งรถคันนี้มาด้วย ลูกเป็นไงบ้าง...ไหนแม่ดูทีซิ” เธอผลักลูกสาวออกห่างตัวเกือบจะชิดประตูอีกด้าน ทำให้นายธวัชที่กำลังจะก้าวตามเข้ามาเม้มปากอย่างหงุดหงิดอารมณ์ที่ผ่องแผ้วของเขาหายสูญไปหมดสิ้น นับจากตอนเช้าที่วิสาขายกโทร.แจ้งความจำนงว่าจะมารับลูกสาวด้วย เขาไม่ได้ทำใจมาก่อนว่าเขาจะยังจะต้องเจอะเจอกับอดีตภรรยาอย่างใกล้ชิดอีก แล้วนายธวัชก็เปิดประตูด้านหน้าขึ้นมานั่งคู่กับคนขับ “ลูกอ้วนขึ้นนะ...ดูซิ แก้มเป็นลูก คางเป็นลอนเชียว...อยู่โน่นลูกคงจะไม่ได้จำกัดอาหาร” น้ำเสียงของวิสาขาเรื่อยเจื้อย เหมือนชนกยังนิ่งอยู่ หล่อนพยายามอย่างยิ่งที่จะแสดงกิริยาดี ๆ ต่อหน้าแม่ แต่ไม่รู้ว่าความอดทนของหล่อนจะไปได้อีกแค่ไหน “แต่ลูกของแม่ยังสวยอยู่ดี...” รถเคลื่อนออกแล้ว เหมือนชนกกระเถิบกายออกห่างแม่มากที่สุด หล่อนเวียนหัวกับกลิ่นหอมจากเรือนกายของแม่...เนื้อตัวของวิสาขาเหมือนอบร่ำด้วยกลิ่นหอมตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า และมันก็อบอวลอยู่แค่ในรถคันนี้อีกด้วย “ทำไมพ่อเงียบไปล่ะคะ” เหมือนชนกถามขึ้น นายธวัชเบือนหน้ามา...เขามียิ้มหวานให้กับลูกสาว แต่กับวิสาขา เขาปึ่งชาจนเห็นได้ชัด “พ่อมัวแต่ตื่นเต้นน่ะ” เขาหายใจไม่เต็มที่กับอากาศที่อดีตภรรยาของเขาได้ใช้ร่วมกันนี้ ระบบในตัวของเขาดูจะขัดข้องไปหมด แต่วิสาขาไม่รู้สึกเหมือนดังเขา เธอยังยิ้มได้หน้าบาน ดวงตามีแววหวานฉ่ำอย่างหญิงตาเจ้าชู้ ไม่มีกิริยาบอกความอึดอัดขัดข้องอีก
อ่านตอนแรกก่อน
