บทที่ 417 เผือกภูเขาตุ๋นซี่โครงหมู

มองหลิวลี่เซี่ยแล้วลังเลพูดว่า "ต้าเนียว พ่อว่าเธอจำผิดหรือเปล่า เธอแน่ใจนะว่ากระดาษ กระดาษสีขาวที่พวกเธอใช้กันทำมาจากสิ่งนี้?"

โจวซื่อไม่พูดอะไร แต่สายตานั้น มองยังไงก็ไม่น่าเชื่อ

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอก็มองหลิวลี่เซี่ย พูดตามตรง พวกเขายังไม่ค่อยเชื่อว่าของพว

บทที่ 418 ไม่พอคน ไปตามจ้าวเฉิง

หลิวต้าจู้หัวเราะแหะๆ อย่างเก้อเขิน "พ่อไม่ได้กลัวว่าเป็นยาพิษหรอก แค่กลัวว่าจะเป็นยาขม"

"มันไม่ขมหรอก อร่อยด้วยนะ เหมือนเกาลัดต้มสุกเลย นุ่มๆ เหนียวๆ พ่อลองชิมคำหนึ่งก็รู้แล้ว ถ้าพ่อไม่กิน คำแรกให้แม่กินก็ได้"

พูดยังไม่ทันขาดคำ ก็เห็นพ่อเอาเผือกภูเขาที่เมื่อกี้ยั

บทที่ 419 วันเก็บภาษีประจำปีอีกครั้ง

โจวซื่อพูด "ไม่เป็นไร เดี๋ยวถามก็รู้ ตอนนี้สำคัญที่สุดคือต้องมีคนช่วยวันนั้น พ่อของลูก

เดี๋ยวไปบอกที่บ้านเขาหน่อย เอาของกินไปฝากด้วย เด็กคนนี้อยู่คนเดียว ไม่รู้จะกินดีหรือเปล่า"

หลิวชิงซานหัวเราะ "แม่ เขาโตแล้วนะ ยี่สิบแล้ว แม่ยังห่วงว่าเขาจะกินไม่ดีอีก

แม่ไ