บทที่ 403 ให้ของขวัญมากมาย

แต่อันนี้ดูเป็นอันที่บางที่สุดในนั้น หลิวลี่เซี่ยก็เข้าใจว่าพ่อคิดอะไร คงคิดว่านี่เป็นอันที่ถูกที่สุด

เด็กรับแขกเห็นพวกเขาสนใจอันนี้ รีบยิ้มพูดทันที "โอ้โฮ ลูกค้าตาถึงจริงๆ

กำไลอันนี้แม้จะดูเรียบง่าย แต่งานฝีมือดีมาก ดูลายกิ่งไม้ที่แกะสลักนี่สิ ดูเหมือนจริงมาก เหมือนขอ

บทที่ 404 หลับตาข้างหนึ่ง

หลิวลี่เซี่ยจ่ายเงินอย่างไม่ลังเล

สองคนถือห่อของออกจากร้านทอง

หลิวต้าจู้กอดของในมือแน่น กลัวว่าจะทำหล่นโดยไม่ระวัง

ในนี้ซื้อมาตั้งสามสิบกว่าตำลึง เท่ากับครึ่งหลัง เขากำลังอุ้มบ้านครึ่งหลังอยู่ในมือ เงินช่างหนักจริงๆ!

หลิวลี่เซี่ยยิ้มที่มุมปาก คำนวณว่าจะเลือกเวลาไหนมอบของ

บทที่ 405 รสชาติใหม่ของไก่

หลี่ซื่อรู้สึกอิจฉาทันที ตาเป็นประกายพูด "ข้าก็อยากได้กำไลบ้าง ไม่ต้องทองก็ได้ เงินก็พอแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยได้ยินก็ยิ้มพูด "ป้าหลี่ เร็วๆ นี้แหละ รอขายไก่บ้านป้าเสร็จ ทั้งเงินซื้อวัว เงินซื้อกำไลก็จะได้"

หลี่ซื่อยิ้มกว้างขึ้น "รอข้ารับเงินเดือนอีกสองสามเดือน พอถึงสิ้นปี