บทที่ 317 จ่ายค่าแรงแล้ว

คนที่เหลือพยักหน้าพร้อมกัน

หลิวลี่เซี่ย...... โอ้โห เกือบลืมไปแล้ว

ยิ้มแหยๆ "เฮ่ๆๆๆ เอ่อ ขอโทษ ขอโทษจริงๆ ดีใจจนลืมเรื่องนี้ไปเลย จะให้เดี๋ยวนี้แหละ เมื่อวานลืมให้พวกเธอ"

พูดพลางแกะเงินเชือกหนึ่ง นับให้คนละสี่สิบเหรียญ "นี่ สองวันนี้พวกเธอเหนื่อยมาก ทั้งเหนื่อยทั้งตากแด

บทที่ 318 มีบุญ

ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กคนนี้ลึกลับ ภรรยานายอำเภอเกิดสนใจขึ้นมา ยิ้มพลางพูดว่า "ไว้ข้าไปพบเด็กคนนี้สักครั้งดีไหม?"

นายอำเภอตกใจ "เธอจะไปพบเขาทำไม? เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง เดี๋ยวจะไปทำให้เขาตกใจหมด"

"แต่คุณไม่รู้สึกแปลกใจหรือ เด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ตั้งแต่เกิดจนโต ไม่เคยออกจากเมืองผิงเจี

บทที่ 319 มีโต๊ะแล้ว

พูดถึงตรงนี้ เสียงกรนดังขึ้นข้างหู

ทุกคนมองไปตามเสียง พบว่าพี่น้องโจวเสี่ยวหูพิงกันหลับไปแล้ว

หลิวลี่เซี่ยขำ "วันนี้ทำให้สองคนนี้เหนื่อยมาก กลับไปต้องทำของอร่อยๆ ให้พวกเขากินหน่อย"

ตอนเย็น บนโต๊ะอาหารมีซี่โครงตุ๋นน้ำแดงชามใหญ่ กบทอดเป็นเมนูที่ขาดไม่ได้ คุณตาติดใจรสชาติ วันนี้