บทที่ 220 ของขวัญมากมาย

หลิวต้าจู้ไม่ได้คุยกับลูกสาวมาหลายวันแล้ว

วันนี้ตั้งใจจะถามว่าสถานการณ์ของทุกคนเป็นยังไงบ้าง รอจนลูกสาวกลับมาเพิ่งทักทายกัน พอเขาหันไปข้างนอกเพื่อพาวัวเข้าคอก ลูกสาวก็ขึ้นเตียงนอนแล้ว

หลิวต้าจู้ไม่พอใจมาก บ่นกับโจวซื่อ "พวกนี้เป็นอะไรกัน ทำไมถึงขาดต้าเนียวของบ้านเราไม่ได้

บทที่ 221 ในที่สุดก็ได้พักเสียที

"พวกเรารับของพวกนี้ไว้ก็เพื่อให้ชาวบ้านสบายใจ เพราะพี่สาวของพวกเจ้าอายุยังน้อย แต่ต้องทำงานในไร่ทั้งวันเพื่อเรื่องนี้ ครอบครัวเราต้องมีความเห็นแน่นอน

พอมีความเห็นก็กลัวว่าบ้านเราจะไม่ให้เจ้าไป นอกจากเจ้าแล้วก็ไม่มีใครทำงานนี้ได้ แม้แต่พ่อของพวกเจ้าก็ยังทำไม่ได้ คว

บทที่ 222 ถึงเวลาทำไร่แล้ว

โจวซื่อเห็นลูกสาวดูไม่สบายใจ จึงอธิบายว่า: "ในหมู่บ้านมีคนเยอะนะ สี่สิบกว่าครอบครัว บ้านไหนบ้างที่ไม่ได้ทำปุ๋ยหมัก ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้า แม่คิดว่าของพวกนี้คงรวมกันซื้อมาหลายบ้าน

ไม่เป็นไร แม่รับไว้หมดแล้ว ถ้าเจ้าไม่รับ พวกเขาต่างหากที่จะไม่สบายใจ ติดค้างบุญคุณบ้า