บทที่ 597 เคยเสียใจไหม?

เมื่อกลับถึงรถม้า หลินจือเซี่ยถอดหมวกคลุมออกแล้วอดไม่ได้ที่จะยืดตัว

"เมื่อกี้เราสองคนนั่งอยู่ข้างในอย่างน้อยก็ชั่วโมงนึงใช่ไหม?"

เสี้ยวเหอตอบรับเบาๆ "คราวหน้าจะไปอีกไหม?"

หลินจือเซี่ยส่ายหน้าดุ๊กดิ๊ก "น่าเบื่อเกินไป สู้รอให้การพิจารณาคดีเสร็จแล้วค่อยถามผลจากเจ้าดีกว่า"

ทั้

บทที่ 598 หวีผม

"ไม่มีเลยหรือ?" เสี้ยวเหอถามย้ำอีกครั้ง

หลินจือเซี่ยส่ายหน้า "ไม่มี"

เสี้ยวเหอกลับมาทำท่าซุกซนเหมือนเดิม "ถ้าไม่เสียใจ แสดงว่าเจ้าชอบข้าถึงขั้นจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากข้าแล้วใช่ไหม?"

หลินจือเซี่ยถูกคำพูดของเขาทำให้อึ้ง จู่ๆ ก็หัวเราะ

"ดีที่พรุ่งนี้ถึงจะแต่งงาน ไม่งั้นข้าจะลองยกเลิก

บทที่ 599 เงินติดตัว 100 ตำลึง

หลินจือเซี่ยพูดจากด้านข้าง "พี่สะใภ้อย่าร้องไห้เลย ท้องอยู่นะ เดี๋ยวพี่ใหญ่เข้ามาเห็น คงคิดว่าฟ้าจะถล่ม"

เหอซิ่วเหมยหัวเราะผ่านน้ำตา ใช้ผ้าเช็ดหน้าพัดตาตัวเอง พยายามสงบอารมณ์

"ผิดข้าเอง วันดีๆ แบบนี้ ควรจะดีใจ น้องเขยให้ความสำคัญกับจือเซี่ยมาก วันดีๆ ยังรออยู่ข้างหน