บทที่ 171 เธอไม่มีทางปล่อยมันไว้เด็ดขาด

ถังซินเดินกลับไปอย่างเร็ว ใจเต้นไม่หยุด

จริงๆแล้วเธอมีใจให้กับคุณอามู่ โดยเฉพาะคืนนั้นที่ตุรกี แต่เมื่อมู่เฉินหย่วนพูดคำนั้นออกมา เธอก็รู้สึกกลัวขึ้นมา อยากจะหนีไปให้พ้น

จนมายืนรอหน้าห้อง แก้มทั้งสองข้างของถังซินร้อนผ่าว และเอื้อมมือไปกดกริ่ง จู

บทที่ 172 ความหึงหวง

มู่จินเซวียนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขาเบาแรงที่กดถังซินลง เขาลงไปชักดิ้นชักงอบนพื้น เลือดไหลท่วม

มู่เฉินหย่วนเลื่อนรถเข็นเข้าไปในโกดัง ถังซินที่นอนอยู่บนพื้น นอนแน่นิ่ง ไม่ขยับ เธอหมดสติ...

หัวใจของมู่เฉินหย่วนเหมือนโดนมีดมากรีดแทง เขาค่อยๆพยุงตัวเธอเข้ามากอด

บทที่ 173 เขาคือพี่สาวฉัน

“ใช่ๆ เช็คธนาคารยังอยู่ที่ฉันนี่” 

มู่เฉินหย่วนนึกขึ้นได้ เลยถามถังซิน “ทำไมเธอถึงคิดว่าน้องเธอเป็นเกย์ล่ะ”

“ก็ครั้งก่อนโทรไปเรียกให้มากินข้าว” ถังซินพูดในคอ “คนรับสายดูเลือดร้อนมาก เหมือนจะเป็นผู้หญิงนะ ฉันเลยปะทะกับเขาไป ฉันถามน้องฉันว่าเดี๋ยวนี้คบผู้ชายแล้