บทที่ 166 เขาไม่ได้เป็นตัวอันตราย

ถังซินยากที่จะเข้าใจ

ลู่เหวินซูส่งอะไรให้เธอกันนะ มันมีความลับอะไรกัน

มู่เฉินหย่วนเอ่ยปากถาม "เป็นอะไรไป"

"ป่าว เเค่ข่าวไร้สาระในโทรศัพท์น่ะ" ถังซินจับโทรศัพท์ยัดเข้าไปในกระเป๋า เเล้วดันถังซินให้เดินไป "เเถวทะเลสาบคนเยอะดีจัง พวกเราไปดูเเถวนั้นก

บทที่ 167 สิ่งที่ทำให้เธอมีความสุข

ณ สนามบินหนานเฉิง

ซ่งจิ้งเหอกับเสื้อกันลมตัวหนึ่งซึ่งกำลังห่อหุ้มร่างกายอันผอมเพรียวของเธอดูมีสง่าราศีมาก หลังจากคุยโทรศัพท์กับลูกชายเสร็จ หน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็ลากกระเป๋าไปที่โถงใหญ่

ของขวัญชิ้นนี้ ลูกต้องชอบอย่างแน่นอน

ห้องโถงข

บทที่ 168 หรือคุณจะรับผมเป็นน้องชายก็ได้

ตั้งแต่นั้นมา ครั้งนั้นที่โรงเเรม เธอรู้สึกว่ามันเป็นความผิดพลาดของเวลา จำได้อย่างชัดเจนว่าเป็นวันอังคาร เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นวันพฤหัสเสียเเล้ว

เอาเข้าจริง เธอได้ลืมเรื่องเย็นวันพุธไปอย่างสนิท

"บ้าจริง ทำไมเป็นเเบบนี้ไปได้ล่ะ?" ความทรงจำเหล