ตอนที่ 550 สมควรตาย

เมื่อจัดการดับไฟเสร็จสิ้น ทุกคนล้วนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้ว่าพื้นที่ที่ไฟลุกไหม้ไม่ได้รุนแรงเกินไป แต่ไม่ว่าใครก็มิกล้าชะล่าใจ ที่อยู่อาศัยของซ่งอิงใกล้กับภูเขา หากสะเก็ดไฟนี้กระจัดกระจายไปทางเขา เช่นนั้นก็แย่แน่

“ในบ้านได้รับความเสียหายหรือไม่” เปาไล่จื่อเดินเข้ามาเอ่ย

ตอนที่ 551 โรคเก่ากำเริบ

เห็นเพียงในซอกอกของฮั่วผิงยังมีสิ่งของอยู่อีกไม่น้อย

เศษกระเบื้องสองสามชิ้น ซึ่งเศษกระเบื้องที่ว่านี้ล้วนถูกขัดจนแหลมคม นอกจากนั้นยังมีกระดูกเล็กๆ สี่ห้าชิ้น ไม่รู้เช่นกันว่าเป็นของสัตว์อะไร บ้างก็มองดูเหมือนกระดูกกบเขียว ขนาดเล็กกระทัดรัด แล้วยังมีอันหนึ่งที่มองดูเหมือน

ตอนที่ 552 กำจัดทิ้งให้สิ้นซาก

คำพูดที่นางเอื้อนเอ่ยไม่ใช่เรื่องโกหกทั้งหมดเช่นกัน

ระหว่างทางนี้เผชิญความทุกข์ยากลำบากมาแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่เพราะภัยจากความอดยากเสียทีเดียว

หลังจากบ้านเกิดมีภัยพิบัติจนอดอยากปากแห้ง ชาวบ้านล้วนมุ่งไปยังพื้นที่ใหญ่ๆ ในครอบครัวนางมีที่ดินไม่อุดมสมบูรณ์อยู่จำนวนหน