ตอนที่ 548 มีปัญหา

ฮั่วเสี่ยวเฉียวกุมหน้าพร้อมความรู้สึกเหลือเชื่อ “เจ้ากล้าตบข้ารึ พวกเราลำบากตรากตรำอย่างยิ่งกว่าจะมาถึงที่นี่ พวกเราเป็นที่พึ่งพิงเดียวของเจ้า เจ้ากล้าตบข้ารึ!”

ซ่งอิงได้ยินก็หัวเราะออกมา

ที่พึ่งพิง?

นางต้องการที่พึ่งพิงตั้งแต่เมื่อใดหรือ

ตอนแรกที่ออกจากบ้านซ่งมา นางไม่ไ

ตอนที่ 549 ไฟไหม้แล้ว

แววตาซ่งอิงเจือรอยยิ้มเล็กน้อย

หากฮั่วผิงกล้าวางเพลิงจริง เช่นนั้นเด็กน้อยคนนี้ก็คงเบื่อหน่ายกับการมีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ หัวหน้าหมู่บ้านซ่งเป็นคนหนึ่งที่นิสัยดีงาม แต่หากเรื่องราวเกี่ยวพันกับทรัพย์สินของครอบครัวชาวบ้านก็จะเป็นอันโกรธจัด แล้วนับประสาอะไรกับการวางเพลิงซึ่งเป็น

ตอนที่ 550 สมควรตาย

เมื่อจัดการดับไฟเสร็จสิ้น ทุกคนล้วนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้ว่าพื้นที่ที่ไฟลุกไหม้ไม่ได้รุนแรงเกินไป แต่ไม่ว่าใครก็มิกล้าชะล่าใจ ที่อยู่อาศัยของซ่งอิงใกล้กับภูเขา หากสะเก็ดไฟนี้กระจัดกระจายไปทางเขา เช่นนั้นก็แย่แน่

“ในบ้านได้รับความเสียหายหรือไม่” เปาไล่จื่อเดินเข้ามาเอ่ย