บทที่ 333 เปิดเผยออกมาตรงๆ

เป็นครั้งแรกที่ฉูเจ๋อหยางคิดว่าเส้นทางสายนี้ช่างแสนยาวไกล เขาอยากจะไปถึงที่นั่นให้เร็วๆ

ในหัวมีแต่คำพูดของอวี๋ซือซือ ที่ว่าเป้ยฉ่ายเวยมีลูก ทั้งยังเป็นลูกของเขาด้วย เมื่อลองหวนกลับไปนึกถึงแววตาที่ปู้ติงมองมาที่เขา รวมถึงคำพูดหยั่งเชิงของเด็กน้อยอีกหลายๆครั้ง

บทที่ 334 รอรับหมายเรียก

“แล้วไง คุณก็เลยปิดบังเรื่องลูกไว้อย่างนั้นหรอ?!” เสียงของฉูเจ๋อหยางแข็งกร้าว มือที่อยู่ข้างลำตัวก็กำแน่นในทันที

เป้ยฉ่ายเวยส่ายหน้า พูดออกมาอย่างแผ่วเบา “ทั้งไม่ใช่และใช่ ฉันจะไปขอให้คนๆหนึ่งที่ไม่รักฉันมารับเด็กในท้องเป็นลูกได้ยังไง อีกอย่างตอนนั้นคุณก็แสดงออกชัดม

บทที่ 335 เขาเป็นโรคหัวใจแต่กำเนิด

“แล้วลูกล่ะ”

เมื่อพูดถึงรุ่ยรุ่ย เป้ยฉ่ายเวยที่นิ่งเงียบในตอนแรกก็พลันเปลี่ยนสีหน้า อารมณ์ดิ้นขัดขืนดูจะรุนแรงกว่าเมื่อครู่ขึ้นมาก “คุณปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้ ฉูเจ๋อหยาง คุณอยากแย่งสิทธิ์เลี้ยงดูลูกไปจากฉันมากไม่ใช่หรอ งั้นก็เจอกันที่ศาลเลย”

เธอไม่เชื่อห