ตอน 327
แฟนฉันเป็นทนาย
บทที่ 327 บทสนทนา
เสิ่นลั่งพิจารณาสีหน้าของลิ่วเอ่อร์เพียงเสี้ยววิ จากนั้นก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งที่ทำให้แยกไม่ออกว่าต้องการจะสื่ออะไร “หรอ ฉันก็นึกว่านายจะโทษฉันที่ทำให้แผนของนายล่มซะอีก? แต่ว่านะนายนี่ก็ฉลาดเอาเรื่องเหมือนกัน รู้จักใช้ชีชีเป็นเครื่องมือซะด้วย”
ในเมื่อพูดออกมาแบบนี
ตอน 328
บทที่ 328 มันเป็นความผิดของเธอทั้งหมด
ทันทีที่หลี่จื่อเชียนมาถึงโรงพยาบาลก็เห็นร่างอ่อนปวกเปียกของเป้ยฉ่ายเวยทรุดนั่งอยู่บนพื้น ตาทั้งสองข้างจ้องเขม็งไปยังห้องผ่าตัด มือทั้งสองข้างกอบกุมกันเอาไว้ตรงหน้าอก
รอยเลือดบนพื้นเกาะตัวแปรสภาพเป็นสีแดงเข้ม เล็บนิ้วเท้าที่ไม่มีสิ่งใดปกปิดก็พลิกหลุดออก
ตอน 329
บทที่ 329 ปวดใจจนไร้ความรู้สึก
“ช่างเถอะๆ” คุณหมอก็รู้สึกสงสารเธออยู่บ้างเหมือนกัน จึงพูดพร้อมกับโบกมืออย่างไม่ถือสา “ตอนนี้คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้ว รอดูแค่ตอนกลางคืนถ้าไม่มีอาการผิดปกติใดๆ ก็แสดงว่าปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วครับ”
“ฉันสามารถเข้าไปหาเขาได้ตอนไหนคะ ตอนนี้เขาต้องมีฉันไปอยู่ด้วย