บทที่ 160 ฝนตกในฤดูใบไม้ร่วง

　　"ไม่มีปัญหา ตราบใดที่คุณถังเห็นว่ามันเหมาะสม"

　　เฮ่อจือหรั่นคิดว่า อย่างไรก็ตามฉันจะจัดหาตุ๊กตาให้ตามราคาทุน ไม่ว่าจะขายได้สิบตำลึงหรือแม้แต่ยี่สิบตำลึง ฉันก็จะไม่อิจฉา

　　แต่ถังหมิงรุ่ยกลับดูอึดอัดหลังจากเสนอความคิดของเขา

　　เขาถูมือไปมาอย่างไม่สบายใจ ราวกับว่ามีบางอย่

บทที่ 161 ไม่อยากทำแล้ว

ไม่นึกว่า โม่จิ่วเย่จะรับผิดชอบค่าเช่าของเจ้าหน้าที่

นี่ทำให้เผิงวั่งรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก

เผิงวั่งมองไปทางครอบครัวเหอ

พวกเขาไม่รู้จักการวางตัว ลองดูครอบครัวฟางกับครอบครัวเซี่ยะสิ พวกเขารู้จักมองสถานการณ์และเข้ากับครอบครัวโม่

ตลอดทางมีครอบครัวโม่คอยช่วยเหลือ แม้ว่าจะออกจาก

บทที่ 162 ท่านแม่ทัพจิน

หลังจากสนทนากันไปสักพัก ถังหมิงรุ่ยก็เข้าเรื่อง “พี่โม่ พี่สะใภ้คราวนี้ไม่ได้เอาตุ๊กตาเล่นมาด้วยเหรอครับ?”

เฮ่อจือหรั่นยกมือทั้งสองข้างแล้วพูดตามจริง “ข้าไม่ทราบว่ายอดขายตุ๊กตาของท่านเป็นอย่างไร จึงไม่ได้เอามาด้วย พวกเราเช่าบ้านแถวท่าเรือไว้ ตุ๊กตาเล่นเก็บไว้สะดวกที่นั่น ท่า