บทที่ 197 ป่วยก็ไปรักษาสิ

มันชัดมากไหม?

คิดว่าหมายถึงสาวที่นั่งข้างเขาหรือไง?

วรินทรบีบแก้วที่อยู่ในมืออย่างแน่น เธอยิ้มที่มุมปากอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

“มา มา มา ไม่ต้องมากเรื่อง ต่อกันเลยดีกว่า” ธาวันเห็นบรรกาศไม่ดี จึงดึงสถานการณ์กลับมา

ไม่รู้ว่าใครแอบ

บทที่ 198 เริ่มหมดความอดทน

“ครั้งหน้า?”นินัทธ์พูดยังไม่ทันจบ ทาวัตเดินพุ่งมาทางเขา จึงรู้ตัวเลยว่าจะมีอันตรายเกิดขึ้นกับตัวเขาแน่นอน เขาเองก็พยายามขอความเมตตาจากทาวัต แต่คำพูดเมื่อกี้มันยิ่งทวีความโกรธให้กับเขา มันยากมากที่จะให้อภัยได้ และในตอนนี้ใบหน้าเขาก็ไร้ซึ่งรอยยิ้มใดๆ

บทที่ 199 ทำอะไรอย่าลืมตัว

คาร่ารู้จักเพลงนี้ มันเป็นเพลงโปรดของวรินทร ตั้งแต่เธอกลับมาจากต่างประเทศ ก็ได้ยินวรินทรฮัมเพลงนี้ตลอด แม้แต่เสียงเรียกเข้าก็เป็นเพลงนี้

มีครั้งนึงกวินได้เปลี่ยนเสียงริงโทนของวรินทร แต่ถึงยังไงเธอก็ยังชอบเพลงนี้อยูดี

“ลืม…… มันไม่ง่ายเลยที่จะลืมสิ่