บทที่ 154 ความคิดอันไม่สมควร

ไม่ผิดจริงๆ ทาวัตกอดวรินทรไว้ วรินทรน่ะอ้วกไม่หยุด ถึงแม้จะอ้วกลงบนพื้น แต่ก็อ้วกใส่ตัวเขาด้วย!

สุดท้ายไม่มีทางอื่น ทาวัตทำได้เพียงพาเธอไปอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดๆให้กับเธอและตัวเอง โชคดีที่เธอไม่ได้อ้วกอีก

แต่ทำไมคนที่ต้องมาลำบากลำบนต้องเป็นทาวัต ค

บทที่ 155 คบเพื่อนซี้ซั้ว

ทวิติยาเดินมาด้วยชุดสีดำรัดรูปทั้งตัว ยืนอยู่หน้าวรินทร สวมแว่นตาดำ บดบังใบหน้าเกือบทั้งหมด ผมประหน้าอก มีกลิ่นน้ำหอม

แต่วรินทรดูออกว่าคือทวิติยา เพราะกลิ่นประจำตัวของเธอ

“ฉันมาที่นี่ไม่ได้หรอ?”ทวิติยาเสยผมตัวเอง ม้วนนิ้วเข้าที่ผม เม้มปากสีแดงสด

“เรื่อ

บทที่ 156 กินจุ

เธอกินแล้วไม่อ้วนก็ช่างมัน ทำไมกินแล้วเหมือนลงไม่ถึงท้อง กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม!

“นี่ยัยวรินทร แกน่าจะดีใจได้แล้วนะที่พ่อของลูกแกคือทาวัต”สตาร์ทรถยนต์ คาร่าถนัดหมุนรถออกจากขอบเขตทิวลิปวิลเลจ

“ทำไม?” วรินทรหันข้างมองเธอ ถามอย่างสงสัย

“เพราะว่าเขาดีกับแ