บทที่ 202 ไม่เห็นด้วยกับเรื่องแต่งงานของพวกเธอ

แสงในห้องใต้ดินนั้นมืดมาก บนมุมกำแพงมีเพียงหลอดไฟที่ส่องแสงสีเหลืองออกมา

ในห้องใต้ดินนั้นเป็นโครงสร้างของอิฐ ถึงมันจะแห้ง ๆ แต่ก็ยังคงรู้สึกหนาวเหน็บ

จารวีหดตัวอยู่ในอ้อมกอดของยศพล ความร้อนจากร่างกายเขาแผ่ส่งต่อเข้าไปในเสื้อหนาของเ

บทที่ 203 ลี้ภัยทั้งบ้าน

สามวันต่อมา งานแต่งงานของยศพลก็ได้ถูกจัดขึ้นตามกำหนด

ในโบสถ์ที่สวยวิจิตรตระการตาหลังหนึ่ง มีแขกผู้เข้าร่วมงานนั่งอยู่มากมาย ณ เวลานี้ยศพลได้ถูกปล่อยออกมาเรียบร้อยแล้ว

เขาสวมสูทแต่งงานเดินไปเดินมาท่ามกลางฝูงชน เจ้าสาวโซฟียังมาไม่ถึง

ยศพลหยิบมือถือขึ้นมา

บทที่ 204 แม่คนนี้โหดนิดหน่อย（ตอนจบ）

ว่าพูดแทรกรบกวนคนอื่นเวลากินข้าวมันเสียมารยาทน่ะ" ยศพลพูดอย่างมีความหมาย จารวีหรี่ตา เลิกคิ้วสูง และพูดลากเสียงยาว

"เหรอ" จารวีไม่พูดอะไรอีก จากนั้นก็เริ่มทานอาหารต่อ

ในตอนเย็น หลังจากวิตต์หลับแล้ว จารวีนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องรับแขก

ช่อ