บทที่ 947 เรวัตสงสัย

“อาบน้ำเสร็จก็ไม่มีอะไรแล้ว ฉันเป็นห่วงเสียงของกชมากกว่า ไม่รู้ทำไมถึงหนักขึ้นมากะทันหัน”

“ไม่ต้องกังวลหรอก เรวัตจะต้องพาเขาไปตรวจแน่”

“เฮ้อ! งานมีตติ้งดีๆ กลับเลิกไปซะแบบนี้” ภวิกาเสียดายอย่างมาก

เธอหมุนตัวกลับมา หยิบมือถือของปุณณภพมาเข้าเน็ต หาอ่านปฏิกิริ

บทที่ 948 เป็นตายยังไงก็ไม่ยอมรับ

โตษิณให้ลูกน้องมารวมตัวกันในห้องประชุมของโรงแรมที่หนึ่ง ลูกน้องที่เข้าร่วมงานมีตติ้งในครั้งนี้มีสามสิบคน พนักงานทุกคนล้วนอยู่ที่งาน

ในห้องพักผ่อนห้องหนึ่ง โตษิณเข้ามาตามลัลล้ากับมะลิด้วยตนเอง พอดีเห็นภวิกาอยู่ด้วย เขาจึงบอกกับปุณณภพที่อยู่บนโซฟา “คุณปุณณภพ

บทที่ 949 ไฟโกรธของเขา

ใจของกชนิภาทนมาถึงที่สุดแล้ว เธอกัดริมฝีปากพูดขึ้น “คนทำ สวรรค์เห็น พวกเธอทำหรือไม่ทำ ในใจย่อมรู้ดี”

พูดจบ กชนิภาพาภวิกาออกมา ก่อนจะชนเข้ากับชายหนุ่มสองคนที่ออกมาเหมือนกัน

เรวัตรู้ว่าลัลล้ากับมะลิสองคนนั้นอยู่ด้านใน เขาใช้เท้าถีบประตูห้องเปิดทันที หญิงสาวทั้งสอ