บทที่ 944 แอบใช้ลูกไม้

คฤหาสน์ตระกูลบัญชร ภายใต้ฉากยามค่ำคืน ปุณณภพไม่ได้ถูกพ่อแม่ไล่กลับคฤหาสน์ ภวิกาเห็นเขาพักอยู่ที่บ้าน ภายในใจก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความเบิกบาน

บทที่ ภวิกาขึ้นไปด้านบน ได้ยินมารดาถามปุณณภพถึงนิชาภาจากด้านล่าง

“ปุณณภพ ลูกคิดว่านิชาภาเป็นยังไงบ้าง? คิดจะลองคบกับเขาดูสั

บทที่ 945 ความเป็นห่วงของชายหนุ่มทั้งสอง

กชนิภากับภวิกาควงแขนกันเดินเข้าไปในห้องพัก ลัลล้ากับมะลินั่งแต่งหน้าอยู่ที่นั่นแล้ว

“กช ภวิกา รีบแต่งหน้าเถอะ! เดี๋ยวจะไม่ทันเวลา” โตษิณเดินเข้ามาบอก

ช่างแต่งหน้าพร้อมแล้ว ทั้งสองคนจึงนั่งลงมา ภวิกาทักทายกับทั้งสองคนด้านข้าง “ลัลล้า มะลิ”

บทที่ 946 ความซับซ้อนในใจปุณณภพ

ทั้งบนเวทีและด่านล่างเวที สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังชายหนุ่มรูปหล่อไม่ธรรมดาทั้งสองคนนั้นว่ารักทะนุถนอมหญิงสาวข้างกายอย่างไร ปุณณภพรีบรับผ้าขนหนูที่พิธีกรส่งให้จากทางด้านข้างทันที จากนั้นเช็ดที่หลังแทนภวิกาอยู่

เรวัตยื่นมือโอบกชนิภาไว้ “ตามผมกลับห้อง”