บทที่ 915 อารมณ์ดี

กชนิภาตามเข้าไป อดไม่ได้ที่จะงงงัน ประตูห้องของคนทั้งสองอยู่ตรงข้ามกัน ไม่มีประตูติดไว้มีแค่ผ้ากั้น

มีเพียงแค่ประตูใหญ่ที่เดินเข้ามามีให้ล็อคกุญแจได้

ยายโมลีพูดยิ้มๆว่า" ครั้งที่แล้วประตูบานนี้พังแล้ว ไม่มีคนมาอยู่ ยายก็เลยไม่ได้ซ่อมเลย พวกลูกๆก็ทนเอาหน่อยนะใช้ผ้าเ

บทที่ 916 ถูกสารภาพรัก

ในยามค่ำคืนของชนบทนั้นเงียบสงัด โดยปกติคนสูงวัยทั้งสองนั้นนอนเร็วประมาณสามทุ่มก็ถือว่าดึกแล้ว ยายณิกาเดินออกมาในสวนเรียกหลานสาวว่า" กชนิภา พวกยายง่วงแล้ว จะนอนก่อนนะ น้ำต้มให้แล้ว อีกเดี๋ยวก็ไปอาบกันนะลูก ที่ลานหลังบ้านเอากระบวยไปด้วย"

กชนิภาขันรับแล้วลุกตัวขึ้น" พวก

บทที่ 917 เขาจริงจัง

กชนิภารู้ตัวว่าเขาจะทำอะไร ในบทที่ ริมฝีปากของผู้ชายนั้นยื่นออกมา ร่างกายของเธอเหมือนถูกจี้จุด แบบจะขยับก็ขยับไม่ได้ เลยปล่อยให้เขากอดแล้วประกบจูบ

มันไม่เหมือนความไม่ชอบแบบที่คิดไว้ ถึงขนาดรสชาติที่ใสและมีความเยือกเย็นของเขา ก็แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายความหลงใหลทำให้เธอนั้นเค