บทที่ 1053 รอเขามา

หลังจากที่นรชัยออกไปแล้ว วนิธาก็เอามือกอดหน้าอกของตัวเองด้วยความเขินอายหัวใจเต้นแรง

เมื่อกี้สายตาของเขานั้นอยู่ที่ไหน วนิธาก้มลงมองที่ตัวเอง อดไม่ได้ที่จะทำหน้าเสียใจ ครั้งที่แล้วเห็นเขาเอาผู้หญิงคนนั้นมาที่บ้านดูเหมือนว่าของเธอจะไม่สู้ของผู้หญิงคนนั้น

วนิธาหายใจเข้

บทที่ 1054 ซาบซึ้งใจอย่างแปลกประหลาด

ในที่ลานจอดรถของบริษัทที่อยู่ไม่ไกลจากห้าง ก็ได้มีรถ ORV สีดำขับออกมา เหมือนเป็นคมมีดที่กรีดฝนที่แน่นหนา ขับมุ่งตรงไปที่ห้าง

สายตาของนรชัยนั้นหรี่ลงอย่างเด็ดเดี่ยว เมื่อสายตาของเขานั้นมองผ่านป้ายรถเมล์ที่อยู่ด้านข้างกลุ่มคนที่หลบฝนอยู่หนาแน่นทำให้เขาอดคิ

บทที่ 1055 แอบจูบ

วนิธานิ่งชะงักกับฝ่ามือของผู้ชายที่มาสัมผัส เห็นคิ้วของนรชัยนั้นขมวด เธอนั้นรีบพูดยิ้มทันทีว่า" ไม่เป็นอะไรแล้ว"

" เธอกำลังตัวร้อน" นรชัยเอ่ยปากพูด

"หื้ม? จริงหรอ ฉันตัวร้อนที่ไหน" วนิธากระพริบตาแล้วสัมผัสตัวเอง มันก็แค่รุมๆไม่ใช่หรอ แม้ว่าตอนนี้เธอจะรู้สึกเวียนหัว แ