บทที่ 1009 รับภาระทุกอย่างเป็นเพื่อนเขา

"คุณโตษิณ ห้องทำงานของคุณได้ติดกล้องวงจรปิดใช่หรือเปล่า"เรวัตถามเขา

โตษิณพยักหน้าและพูดว่า"ติดกล้องวงจรแบบอำพรางไว้ครับเดี๋ยวผมจะไปเอาวีดีโอของวันนี้ออกมาจากคอม"

กชนิภาค่อยโล่งใจในที่สุดก็ตรวจสอบได้แล้วคราวนี้ดูซิว่าลัลล้ากับมะลิยังจะพูดอะไรได้

บทที่ 1010 ฟ้องคนทั้งสอง

สามวันให้หลังลัลล้าก็ได้รับสายจากพนักงานส่งของเธอตอบรับอย่างตกใจ"ได้ค่ะฉันจะลงไปเอาเดี๋ยวนี้"

นั่นแหละคิดช่วงนี้ดูเหมือนว่าเธอนั้นจะไม่ได้ซื้อของอะไรแล้วมีของจากไหนมา

แต่ว่าในเมื่อเป็นของแน่นอนว่าเธอต้องรับไม่แน่นะว่าอาจจะมีบริษัทไหนอยากที่จะมาดึงตัวเธอไป

บทที่ 1011 จัดงานแต่งร่วมกัน

ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาจากด้านหลัง เป็นลิลล้ากับมะลิ

ภวิกาหันไปมองพวกเธอสองคน แล้วเอ่ยพูดขึ้น “มากันแล้วหรอ”

มะลิตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “ภวิกา เลิกตอแหลได้แล้ว พวกแกเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรอ”

กชนิภารีบกุมมือห้ามเธอไว้ “หยุดเกรงใจพวกนั้นได้แล้ว”