ตอน 152
โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
บทที่ 152 เคยใจหวั่นไหว (ตอนพิเศษ)
"ไม่รู้ว่าพวกเจ้าเป็นเพื่อนของผู้มีพระคุณ ก่อนหน้านี้ดูแลไม่ดี ขออภัยด้วย"
คำพูดสุภาพมีมารยาท ออกจากปากหญิงชราชาวเยียนกั๋วคนหนึ่ง ทำให้เย่หยุนเหนียงแปลกใจพอสมควร
หญิงชราเดินมาข้างเย่หยุนเหนียงกับเวินนวน แนะนำตัว
นางชื่อฉูอวี๋อิ่ง เป็นคนฉิงเฉาเช่นกัน
อายุ 18 ถูกโ
ตอน 153
บทที่ 153 ความเห็นใจ
หลังพักฟื้นที่ตระกูลฉูหลายวัน กลุ่มคนก็เก็บข้าวของเดินทางไปเมืองลู่ตู
ลู่ตูเป็นเมืองที่เยียนกั๋วยกให้ฉิงเฉา
ตระกูลฉูก็ตัดสินใจย้ายไปลู่ตู
ฉูอวี๋อิ่งรู้ว่ากลับบ้านที่แท้จริงไม่ได้ จึงคิดจะย้ายไปตั้งรกรากที่ลู่ตู นับว่าได้กลับบ้าน
ตลอดทาง ถงหมึกไม่พูดกับเย่หยุนเหนียงเลย
เย่หยุน
ตอน 154
บทที่ 154 ต้องใจเย็น
เสียงของเจียงหมิงเจ๋อ ทำให้ไป๋ซื่อกลืนคำพูดที่กำลังจะหลุดออกมา เปลี่ยนเป็นยิ้มแทน
"ไม่มีๆๆ ข้าแค่ได้ยินมาเท่านั้น"
ไป๋ซื่อหัวเราะฮิๆ ชำเลืองตามองเที่ยอี้
เจียงหมิงเจ๋อมาทำไมไม่บอก?
เที่ยอี้น้อยใจ ตนเองก็เตือนแล้วนี่นา
"สามี เจ้าไอไม่หยุด คอไม่สบายหรือ?"
"ใช่ คอข้าไม่สบาย"
"พว