ตอน 96

รักแห่งแดนเจอร์

บทที่ 96 ฉันจะลาออก

“ค่าใช้จ่าย?” วินัยอึ้งไปอึดใจ เหมือนไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้มาก่อน ก่อนจะนึกขึ้นได้ “อ้าว...ผมก็นึกว่าคุณพอมีเก็บอยู่บ้าง ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยนะ เอางี้พรุ่งนี้คุณไปธนาคารทำบัตรนะ ผมจะโอนไปให้” ฉันยิ้มขืนกับตัวเอง ฉันเอาเงินตัวเองให้เขาหมดแล้ว เขากลับคิดว่าฉันพอมีเก็บอยู่บ้า

ปลดล็อกตอน 96
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อดำเนินเรื่องราวต่อไป ทุกตอนที่ปลดล็อกคือแรงใจในการสร้างสรรค์ผลงาน
ยอดเหรียญคงเหลือ: 0 เหรียญ

ตอน 97

บทที่ 97 ไปเมืองเป่ย

ฉันรู้ว่าเลขาของอนุสิทธิ์ตำแหน่งนี้มีใครอยากทำแค่ไหน หลายคนคิดหัวแทบแตกพยายามให้ได้มาทำตำแหน่งนี้ ดังนั้นพวกเขาเลยรู้สึกเสียดายที่ฉันลาออก แต่พวกเขาไม่รู้ว่าฉันได้มันมาได้ยังไง ไม่รู้ว่าฉันอยู่ในตำแหน่งนี้อย่างหวั่นใจแค่ไหน ตอนนี้โอเคแล้ว สบายใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก ฉันเง

ปลดล็อกตอน 97
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อดำเนินเรื่องราวต่อไป ทุกตอนที่ปลดล็อกคือแรงใจในการสร้างสรรค์ผลงาน
ยอดเหรียญคงเหลือ: 0 เหรียญ

ตอน 98

บทที่ 98 บ้านเช่าด้วยกัน

"ดรัณ? ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่ล่ะ?" ฉันถามอย่างประหลาดใจ เขายิ้มตอบว่า "ผมทำงานที่นี่น่ะ?" "งั้นหรอ? บังเอิญจังเลยนะ วินัยก็มาทำงานที่นี่ พวกเราจะมาอยู่ที่นี่น่ะ" ฉันพูดอย่างดีใจ การได้เจอคนรู้จักในเมืองอื่นนับเป็นเรื่องดียิ่ง "ออกรถเถอะ" วินัยพูดกับดรัณ พอรถออก วินัยอธิบายส

ปลดล็อกตอน 98
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อดำเนินเรื่องราวต่อไป ทุกตอนที่ปลดล็อกคือแรงใจในการสร้างสรรค์ผลงาน
ยอดเหรียญคงเหลือ: 0 เหรียญ