บทที่146 ฉันท้อง

“ทิพย์”

ไม่รู้ว่าแม่เดินเข้ามาในห้องน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่ ช่วยฉันลูบหลัง

ฉันรู้สึกค่อยยังชั่ว ชื่นขึ้นมาแล้วยิ้มให้แม่ “แม่ แม่ไม่ต้องห่วงไปหรอก หนูไม่เป็นไร หนูแค่เมาเครื่อง อ้วกมาตลอดทางเลย ตอนนี้ยังไม่ดีขึ้นเท่านั้นเอง”

เมื่อแม่ได้ยินเช่นนี้ ก็โล่งอกขึ้นอย่างเ

บทที่147 ของขวัญวันเกิด

ไม่รู้ว่าอีกสองวันจะเป็นยังไง ฉันพะวังพะวน

หลังจากตรวจครรภ์ ฉันยิ่งไม่สบายใจ ฉันท้องแล้วจริงๆ ถึงแม้ตรวจตอนเช้าจะแม่นยำที่สุด แต่ฉันอยากจะตรวจอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

รู้สึกหมดแรง รู้สึกว้าวุ่น และแอบรอคอยอย่างเงียบๆ

ในบ้านเงียบสนิท ฉันอยากจะกรีดร้องขึ้นมา

บทที่148 ไปไม่ลา

“ทำไมเหรอ?”

อนุสิทธิ์กลับมานั่งที่โต๊ะกินข้าว รินไวน์ ยกแก้วขึ้น แล้วพูดแบบอมยิ้ม “อารมณ์ไหนหน่ะคุณ? ประทับใจ?”

อารมณ์ของเขา ราวกับเป็นสองมือที่บีบลงมาที่ใจฉัน ฉันสูดลมหายใจลึก แล้วจึงพูดขึ้น “ไม่ใช่… แหวนนี่… คุณซื้อให้คุณวัลลาไม่ใช่เหรอ?”

“วัลลา?” อนุสิทธิ